ولى قدرت و شخصيّت آدمى آنگاه بمعنى حقيقى خود نمودار مىشود كه آن را در طبيعت به كار ببرد و از سرمايه هاى نهفته ى در زمين بسود خود و ديگران بهره بردارد كه همين است بركات آسمان و زمين كه پيدا شده ى از ايمان و تقوى است ، 3 - از جمله ى « وَلكِنْ كَذَّبُوا » تا آخر آيات استفاده مىشود تأكيد مطالب گذشته ، و شايد اشاره باشد به اين كه اگر كسى خود را پاىبند چيزى ندانست و گفته هاى پيغمبران و دستورهاى زندگى آدمى را ببازيچه گرفت ، خواه ناخواه گرفتارى براى او هست اگر چه بواسطه ى بيباكى و افراط در اميال و يا خوددارى از وظايف بهداشتى ناگهان گرفتار سكته شود ، و يا ديگر بلاهاى ناگهانى اگر چه موجب آن را نتوانيم كشف كنيم و تشخيص بدهيم ، و همين است معنى « مَكْرَ اللَّه » يعنى حيله ى خدا كه آدمى غافل است و سرگرم ، ناگهان گرفتار مىشود . [ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 100 تا 102 ] أَ وَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِها أَنْ لَوْ نَشاءُ أَصَبْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَنَطْبَعُ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ ( 100 ) تِلْكَ الْقُرى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبائِها وَلَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا مِنْ قَبْلُ كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّه عَلى قُلُوبِ الْكافِرِينَ ( 101 ) وَما وَجَدْنا لأَكْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ وَإِنْ وَجَدْنا أَكْثَرَهُمْ لَفاسِقِينَ ( 102 ) معنى لغات : يهد - از مصدر هدى و هداية بمعنى راهنمائى كردن ، چيزى را بيان كردن و توضيح دادن و آشكار كردن . نشاء - از مصدر مشيئة با فتح ميم و كسر شين بمعنى خواستن ، تقدير كردن خداوند ، نطبع - از مصدر طبع بفتح تا و سكون با بمعنى چيزيرا بشكلى تصوير كردن ، مهر بر چيزى نهادن كه نشانه ى - تمام بودن و يا محدود بودن آن است ، پول سكه زدن ، شمشير ساختن . ترجمه : 99 مگر براى آنها كه سرزمينى را از پس نابودى مردمش به ارث بردند نمودار نشده است كه اگر ما بخواهيم بسزاى گناهانشان نابودشان مىكنيم و بر